Optische vezelfusie is een bedradingstechnologie die de warmte gebruikt die wordt gegenereerd door de ontlading tussen de elektrodestaven om de optische vezel tot een geheel te smelten. Fusiemethoden zijn onderverdeeld in de volgende twee categorieën.
(1) Methode voor het uitlijnen van de vezelkern
Dit is een fusiemethode waarbij de kerndraad van de optische vezel onder een microscoop wordt waargenomen en door middel van beeldverwerking wordt gepositioneerd om de middenas van de kerndraad consistent te maken, en vervolgens wordt ontladen. De fusielasmachine die is uitgerust met een tweeweg-observatiecamera, wordt gebruikt voor positionering vanuit twee richtingen.
(2) Vaste V-groefuitlijningsmethode
Dit is een fusiemethode waarbij de vezels in een zeer nauwkeurige V-groef worden gerangschikt en het uitlijneffect dat wordt geproduceerd door de oppervlaktespanning van de gesmolten vezel wordt gebruikt voor het uitlijnen van de buitendiameter. Onlangs is als gevolg van de ontwikkeling van fabricagetechnologie de maatnauwkeurigheid van de positie van de optische vezelkern verbeterd, en daarom kan verliesarme bedrading worden gerealiseerd. Deze methode wordt voornamelijk gebruikt voor eenmalige meeraderige bedrading.
